ORIGINAL ARTICLE
Microbial communities in the rhizosphere soil of soybean cultivated after tansy phacelia, winter wheat, white mustard, rye, agrimony and soybean as previous crops
 
More details
Hide details
1
University of Agriculture, Department of Phytopathology Leszczyńskiego 7, 20-069 Lublin, Poland
 
Journal of Plant Protection Research 2004;44(4):278–286
KEYWORDS:
TOPICS:
ABSTRACT:
The object of the studies conducted in the years 2000–2002 on a field of 3 years’ monoculture of soybean was rhizosphere soil of soybean cultivated after tansy phacelia, winter wheat, white mustard, rye, agrimony and soybean as previous crops. The purpose of the studies was to determine the effect of cultivating the above listed previous crop plants on the formation of microorganism communities in the rhizosphere soil of soybean. The lowest total number of fungal colonies was found in the rhizosphere soil of soybean cultivated after rye and winter wheat (21.09 × 10 3 and 22.58 × 10 3 c. f. u., respectively), while the highest number was found in soil after soybean (36.95 × 10 3 c. f. u.). The highest total number of bacteria was found in 1 g of dr yweight of the rhizosphere soil of so ybean cultivated after agrimony, and the lowest after soybean (5.80 × 10 6 and 4.09 × 10 6 c. f. u., respectively). The largest proportion of pathogenic fungi was characteristic of the rhizosphere soil of soybean cultivated after soybean, and the smallest – of the rhizosphere soil of soybean after agrimony as a previous crop. The dominating species among pathogenic fungi in all experimental objects was Fusarium oxysporum. The rhizosphere soil of soybean cultivated after soybean was the poorest in saprophytic fungi (35.2% of all isolations). On the other hand, the highest number of saprophytes, including antagonistic ones, was found in the rhizosphere soil of soybean after agrimony and winter wheat.
CONFLICT OF INTEREST:
The authors have declared that no conflict of interests exist.
CORRESPONDING AUTHOR:
Danuta Pięta
University of Agriculture, Department of Phytopathology Leszczyńskiego 7, 20-069 Lublin, Poland
 
REFERENCES (36):
1. Angus J.F., van Herwaarden A.F., Howe G.N. 1994. Productivit yand break crop effects of winter-growing oilseeds. Aust. J. Exp. Agric., 31: 669–677.
2. Barnett H.L. 1960. Illustrated Genera of Imperfect Fungi. Minneapolis, USA, Burgess, 225 pp.
3. Curl A.E. 1982. The rhizosphere: relation to pathogen behavior and root disease. Plant Dis., 66: 623–630.
4. DeVries A.G. 1952. Contribution to the knowledge of the genus Cladosporium Link ex Fr. Baarn Hitgeverij & Drukkerij, Holandia, 121 pp.
5. Domsch K.H., Gams W. 1970. Pilze aus Agrarböden. G. Fisher Verlang, Stuttgart, 222 pp.
6. Ellis M.B. 1976. More Dematiaceous Hyphomycetes. Comm. Mycol. Inst. Kew., Surr., Eng- land, 608 pp.
7. Funck-Jensen D., Hockenhull J. 1984. Root exudation, rhizosphere microorganisms and disease control. Växtskyddsnotier 48: 49–54.
8. Gilman J.C. 1957. A manual of Soil Fungi. The Iowa State Coll. Press, USA, 450 pp.
9. Hoitink H.A.J., Boehm M.J. 1999. Biocontrol within the context of soil microbial communities: a substrate-dependent phenomenon. Ann. Rev. Phytopathol., 37: 427–446.
10. Łacicowa B. 1979. Wpływ siewek rzepaku ozimego na grzyby glebowego środowiska uprawnego chmielu, porażonego przez Verticillium albo-atrum i Fusarium spp. Ochrona Roślin nr 12: 11–13.
11. Łacicowa B., Pięta D. 1985a. Szkodliwość niektórych mikopasożytów dla fitopatogenicznych Fusarium spp. Rocz. Nauk Roln. – Seria E – Ochrona Roślin 15 (1/2): 87–97.
12. Łacicowa B., Pięta D. 1985b. Szkodliwość niektórych mikopasożytów dla Sclerotinia sclerotiorum (Lib.) de Bary. Acta Mycol., XX: 125–134.
13. Łacicowa B., Pięta D. 1989. Szkodliwość grzybów z rodzajów Trichoderma i Gliocladium dla niektórych patogenów fasoli. Zesz. Probl. Post. Nauk Rol., 374: 235–242.
14. Martin J.P. 1950. Use of acid, rose bengal and streptomycin in the method for estimating soil fungi. Soil Sci., 38: 215–220.
15. Martyniuk S., Masiak D., Stachyra A., Myśków W. 1991. Populacje drobnoustrojów strefy korzeniowej różnych traw i ich antagonizm w stosunku do Gaeumanomyces graminis var. tritici . Pam. Puł., 98: 139–144.
16. Myśków W. 1989. Związek między aktywnością biologiczną gleby a jej żyznością i urodzajnością. Biologiczne metody podnoszenia żyzności i urodzajności gleb. Materiały Szkol., Puławy: 51–53.
17. Nelson P.E., Toussoun T.A., Marasas W.F. 1983. Fusarium species. An Illustrated Manual for dentification. The Pensylvania State Univ. Press Univesity Park, PA, 193 pp.
18. Oktaba W. 1987. Metody statystyki matematycznej w doświadczalnictwie. PWN, Warszawa, 488 pp.
19. Papavizas G.C. 1985. Trichoderma i Gliocladium : Biology, ecology and potential for biocontrol. Ann. Rev. Phytopathol., 23: 23–54.
20. Paszkowski W.L., Dwornikiewicz J. 1997. Microbial communities in the hop garden soil and their antagonism to Verticillium alboatrum. Part I. Studies in young hop garden. p. 33–37. In “Trichoderma spp., other microorganisms and plant extracts in plant diseases control” (L.B Orlikowski., Cz. Skrzypczak, eds.). VIII Conf. Biol. Control Plant Dis. Polish Phytopathol. Soc., Skierniewice.
21. Patkowska E. 1998. Wpływ resztek roślinnych na zdrowotność i plonowanie soi. Rocz. AR Pozn., CCCIV, Ogrod., 27: 213–219.
22. Patkowska E. 2000. Wpływ zmianowania na zdrowotność i plonowanie soi (Glycine max (L.) Merrill). Ph. D. Thesis. AR Lublin, 63 pp.
23. Pięta D. 1988. Mikoz yw ystępujące w uprawach fasoli ( Phaseolus vulgaris L.) i podatność różnych odmian na porażenie przez niektóre grzyby. Ser. Wyd. Rozpr. Nauk., AR Lublin, 77 pp.
24. L.) i podatność różnych odmian na porażenie przez niektóre grzyby. Ser. Wyd. Rozpr. Nauk., AR Lublin, 77 pp.
25. Pięta D. 1994. Biochemiczne czynniki warunkujące odporność fasoli na porażenie przez grzyby patogeniczne. Biul. Warzyw., XLI: 117–122.
26. Pięta D. 1999. Initial studies of the populations of fungi and bacteria in the soil under the influence of the cultivation of spring wheat and winter wheat in a growth chamber. Acta Agrobot., 52 (1/2): 161–166.
27. Pięta D., Bełkot M. 2002. Zbiorowiska mikroorganizmów po uprawie facelii błękitnej (Phacelia tanacetifolia Bantham), gorczycy białej ( Sinapis alba L.) i pszenicy ozimej ( Triticum aestivum L.). Ann. Univ. Mariae Curie-Skłodowska, s. EEE, XI:117–126.
28. Pięta D., Patkowska E., Pastucha A. 2002. Wpływ uprawy Secale cereale L., Allium sativum L. i Ruta graveolens L. na zbiorowiska bakterii i grzybów w glebie. Ann. Univ. Mariae Curie-Skłodowska, s. EEE, XI: 107–115.
29. Ramirez C. 1982. Manual and atlas of the Penicillia . Elsevier Biomedical Press Amsterdam. New York. Oxford, 874 pp.
30. Raper K.B., Thom C., Fennel D.J. 1968. A manual of the Penicillium . Hafner Publish. Co., New York, 875 pp.
31. Rifai M.A. 1969. A revision of the genus Trichoderma . Comm. Mycol. Inst., W. Surr., England, 56 pp.
32. Sałata B., Rudnicka-Jezierska W. 1979. Grzyby ( Mycota ). Tom XII, PWN Warszawa-Kraków, 216 pp.
33. Smith B.J., Kirkegaard J.A. 2002. In vitro inhibition of soil microorganisms b y2-phen yleth ylisothiocyanate. Plant Pathol., 51: 585–593.
34. Smolińska U. 2000. Survival of Sclerotium cepivorum sclerotia and Fusarium oxysporum chlamydospores in soil amended with cruciferous residues. J. Phytopathol., 148: 343–349.
35. Solarska E. 1995. Fitosanitarny wpływ wsiewek żyta na chmiel. p. 91–92. In “Teoretyczne i praktyczne aspekty allelopatii” (W. Oleszek, ed.). Materiały Konf. IUNG Puławy, 11–12. X. 1995.
36. Solarska E. 1996. Kształtowanie się zbiorowisk grzybów i bakterii w glebie pod uprawą chmielu w zależności od zabiegów agrotechnicznych ograniczających werticiliozę ( Verticillium albo-atrum ). Rozp. habil. H(9). Wyd. IUNG, 102 pp.
eISSN:1899-007X
ISSN:1427-4345